Radiofrekwencja mikroigłowa czy laser frakcyjny? Różnice, efekty i rekonwalescencja

Igły, ciepło i światło dają skórze różne bodźce. Radiofrekwencja mikroigłowa łączy mikronakłuwanie frakcyjne z podgrzewaniem skóry za pomocą precyzyjnie kontrolowanej fali radiowej. Laser frakcyjny tworzy w skórze kontrolowane mikrostrefy uszkodzenia termicznego, które uruchamiają proces przebudowy skóry. Takie porównanie pomaga wybrać zabieg. Wybór technologii powinien wynikać z diagnozy skóry i celu terapii. Reakcja tkanek nie jest identyczna u każdego Pacjenta.

Wskazania do zabiegów –  kiedy rozważyć każdą z technologii?

Kwalifikacja zaczyna się od ustalenia, czy dominują wiotkość, zmarszczki, rozszerzone pory, nierówna tekstura, przebarwienia albo blizny. Specjalista ocenia główny problem skóry. Dopiero potem dobiera technologię i parametry. Jedna metoda nie wygrywa zawsze, bo skóra rzadko ma tylko jeden kłopot. Aby uzyskać najlepsze efekty często łączymy radiofrekwencję mikroigłową z laserem frakcyjnym (na przykład laserem tulowym lub erbowo-szklanym) w jednej procedurze.

Radiofrekwencja mikroigłowa jest stosowana w celu zagęszczenia, ujędrnienia i poprawy napięcia skóry, a także redukcji m.in. zmarszczek, rozszerzonych porów, blizn i rozstępów. Laser frakcyjny częściej wybiera się do poprawy powierzchni, kolorytu oraz struktury naskórka. Klasyczny lifting chirurgiczny należy do innej kategorii. Usuwa lub przemieszcza nadmiar tkanek, zamiast poprawiać wyłącznie jakość skóry.

• Utrata jędrności: skóra układa się w drobne fałdy przy ruchu twarzy, a owal traci napięcie bez dużego nadmiaru tkanek.
• Zmarszczki: linie widać także w spoczynku, zwłaszcza wokół oczu, ust, na policzkach lub szyi.
• Rozszerzone pory: ujścia gruczołów łojowych pozostają widoczne po oczyszczeniu skóry i nasilają nierówną teksturę
• Nierówna struktura skóry: powierzchnia sprawia wrażenie chropowatej, ma zagłębienia albo nieregularnie odbija światło.
• Przebarwienia: plamy różnią się kolorem od otoczenia, więc przed terapią trzeba ocenić głębokość barwnika i pochodzenie przebarwienia.
• Blizny potrądzikowe: zagłębienia typu ice pick, boxcar lub rolling wymagają innego planu niż aktywny trądzik.

W skrócie: o wyborze decyduje przede wszystkim rodzaj zmiany, a nie popularność procedury.

Przed zabiegiem potrzebny jest wywiad, ocena fototypu skóry i analiza głębokości zmian. Pomagają też zdjęcia wykonane w stałym świetle, bo ułatwiają ocenę nierówności, przebarwień i późniejsze porównanie efektów. Specjalista powinien sprawdzić aktywność trądziku i skłonność do przebarwień pozapalnych. Ważne są też wcześniejsze reakcje skóry na ciepło lub laser. Radiofrekwencja mikroigłowa łączy mikronakłuwanie skóry z działaniem kontrolowanej fali radiowej, która powoduje podgrzewanie tkanek.

Poniżej przedstawiamy podstawowe różnice w zakresie radiofrkewencji mikroigłowej w stosunku do klasycznego liftingu chirurgicznego.

A poniżej znajdziecie różnicę między RF a Laserem frakcyjnym.

Konsultację ze specjalistą dobrze zaplanować przed zabiegiem przy aktywnym stanie zapalnym skóry. Jest też wskazana przy skłonności do bliznowców, zaburzeniach gojenia, ciąży, chorobach przewlekłych lub lekach wpływających na skórę.

Jak przebiegają radiofrekwencja mikroigłowa i laser frakcyjny?

Procedura zaczyna się od oceny skóry i doboru ustawień urządzenia.

Przed zabiegiem przeprowadzana jest konsultacja, podczas której diagnozowany jest problem, wykluczane są przeciwwskazania i ustalany jest indywidualny plan zabiegowy. Następnie wykonywany jest demakijaż i nakładany krem znieczulający. Po około 30 minutach znieczulenie jest zmywane, skóra dezynfekowana, a terapeuta ustala parametry i przystępuje do zabiegu.

Taka kolejność gwarantuje pełne bezpieczeństwo oraz najlepsze efekty zabiegowe.

Radiofrekwencja mikroigłowa podgrzewa tkankę za pomocą mikroigieł emitujących energię fali radiowej. W zależności od zastosowanej głowicy energia może być emitowana na całej powierzchni igieł nieizolowanych lub koncentrować się na końcach igieł izolowanych. Laser frakcyjny działa punktowo wiązką światła podzieloną na mikrokolumny. Zależnie od typu lasera i ustawień może obejmować naskórek i skórę właściwą. Głębokość, energia i gęstość impulsów zależą od problemu skóry, fototypu oraz tolerancji Pacjenta.

• Konsultacja kwalifikacyjna: specjalista ocenia skórę, zbiera wywiad o lekach i wyklucza czynniki zwiększające ryzyko powikłań
• Dokumentacja skóry: osoba wykonująca zabieg zapisuje obszar terapii, planowane parametry i stan skóry przed procedurą.
• Przygotowanie pola zabiegowego: personel oczyszcza skórę, dezynfekuje obszar i zabezpiecza okolice wrażliwe.
• Znieczulenie miejscowe: po demakijażu terapeuta nakłada krem znieczulający, który po około 30 minutach jest zmywany przed dezynfekcją skóry i rozpoczęciem zabiegu.
• Wykonanie zabiegu RF: głowica ze sterylną, jednorazową końcówką wyposażoną w 25 lub więcej pozłacanych igieł nakłuwa skórę na ustaloną głębokość i jednocześnie emituje falę radiową o wybranej mocy.
• Wykonanie zabiegu laserowego: głowica emituje frakcyjną wiązkę światła, która tworzy mikrostrefy kontrolowanego uszkodzenia.
• Zakończenie procedury: specjalista chłodzi lub zabezpiecza skórę oraz przekazuje zalecenia dobrane do jej reakcji.

Porównanie różnic na podstawie elementów procedury.

Przygotowanie skóry do laseroterapii zmniejsza ryzyko niepożądanej reakcji na światło i ciepło. Pomaga też dobrać termin zabiegu do aktualnego stanu skóry.

Jak przygotować się do procedury? 

• Przekazanie specjaliście informacji o przyjmowanych lekach w tym lekach  światłouczulających, retinoidach i ziołach, na przykład dziurawcu czy pokrzywie.
• Unikanie opalania przez min. 2 tygodnie przed laseroterapią (i min. 2 tygodnie po), bo świeża opalenizna zwiększa reaktywność skóry na światło.
• Odstawienie drażniących kwasów i retinoidów miejscowych zgodnie z zaleceniem osoby kwalifikującej, zwykle na kilka dni.
• Rezygnacja z peelingów chemicznych i intensywnych zabiegów złuszczających bez zgody specjalisty przed laseroterapią.
• Zaplanowanie zabiegu tak, by w kolejnych dniach nie przypadały ważne wystąpienia, bo skóra może potrzebować czasu na wyciszenie.

Prawidłowo zaplanowana procedura ma dać kontrolowany bodziec regeneracyjny. Nie gwarantuje natychmiastowej ani identycznej u każdego Pacjenta zmiany skóry.

Przebieg RF i lasera frakcyjnego różni się sposobem dostarczania energii, dlatego kwalifikacja i dobór parametrów muszą wynikać z oceny skóry.

Rekonwalescencja po zabiegu: czego można się spodziewać?

Po zabiegach z energią skóra zwykle reaguje rumieniem, obrzękiem, tkliwością i przejściowym uczuciem ciepła. Taka reakcja jest zupełnie normalna i w pełni uzasadniona i nie oznacza powikłania. . Liczy się skala objawów oraz czas ich trwania.

Skóra po RF mikroigłowej często wycisza się stopniowo w ciągu kilku godzin. Tempo regeneracji zależy od głębokości pracy, liczby przejść i reaktywności tkanek. Po laserze frakcyjnym okres gojenia może być dłuższy. Dotyczy to zwłaszcza procedur silniej działających na powierzchnię skóry, w których naskórek jest bardziej naruszony i potrzebuje więcej czasu na odtworzenie bariery. Zalecenia powinny być dostosowane do rodzaju lasera, parametrów i obszaru zabiegowego.

W porównaniu z laserem frakcyjnym ablacyjnym RF mikroigłowa zwykle mniej narusza powierzchnię naskórka. Nadal może jednak powodować widoczne zaczerwienienie i obrzęk. Laser frakcyjny częściej wiąże się ze złuszczaniem, suchością i potrzebą rygorystycznej fotoprotekcji. Obie procedury wymagają higieny, łagodnej pielęgnacji i obserwacji nietypowych objawów.

Ile zabiegów potrzeba, aby zaplanować terapię?

Plan terapii zwykle obejmuje od jednej do kilku izyt. Skóra potrzebuje czasu na gojenie i przebudowę. Po każdej wizycie specjalista ocenia reakcję tkanek i na tej podstawie decyduje o parametrach oraz terminie kolejnego zabiegu, jeżeli taki jest zalecany

Liczba zabiegów zależy od grubości skóry, głębokości blizn i stopnia wiotkości. Znaczenie ma też reakcja skóry na wcześniejsze procedury. Radiofrekwencja mikroigłowa bywa planowana etapowo, bo przebudowa kolagenu nie dzieje się natychmiast. Laser frakcyjny także może wymagać serii, zwłaszcza przy nierównej strukturze skóry lub bliznach potrądzikowych.

W przypadku radiofrekwencji mikroigłowej zaleca się zwykle od 1 do 3 zabiegów, wykonywanych w odstępach 4–6 tygodni. Płytkie problemy estetyczne mogą wymagać mniejszej liczby wizyt niż utrwalone blizny. W porównaniu z pojedynczym zabiegiem plan serii pozwala zmieniać parametry po ocenie gojenia. Ułatwia też ocenę reakcji tkanek. Rezultaty mogą się różnić, bo skóra reaguje inaczej przy tej samej liczbie procedur. Liczbę zabiegów najlepiej traktować jako zakres do ustalenia po konsultacji, a nie stałą wartość dla każdego Pacjenta.